Droga Czarnogóry do NATO liczyła zaledwie 11 lat. Rozpoczęła się w 2006 roku, w chwili, gdy Czarnogóra odłączyła się od Serbii i stworzyła własne państwo. W 2009 roku Podgorica otrzymała status kandydata do NATO, a protokół akcesyjny podpisano w ubiegłym roku w Brukseli.

Tak szybka droga do Sojuszu to m.in. efekt wpływów Rosji na Bałkanach. Zachód chciał jak najszybciej przyciągnąć na swoją stronę Czarnogórę. Rosyjskie inwestycje w sąsiedniej Serbii, ale także bombardowania NATO w czasie wojny bałkańskiej sprawiły, że w Czarnogórze do dzisiaj nie brakuje przeciwników Sojuszu.

- Nie mamy w tym żadnego interesu. Mówi się, że to poprawi naszą stabilność gospodarczą, ale nie jest to już pewne, gdy zobaczymy, co dzieje się na Zachodzie - mówi burmistrz nadmorskiego miasta Budva, Dragan Krapović.

Nie wiadomo, na ile NATO będzie skuteczne w promowaniu zachodnich wartości na Bałkanach. Inwestujący w Czarnogórze rosyjski biznesmen Wadim Werchowski twierdzi, że Rosja wciąż będzie tu inwestować.

- Rosja była przeciwna Czarnogórze w NATO. Przez pierwsze dni teraz będziemy tu mieli mniej rosyjskich turystów, ale myślę, że to potrwa pół roku, najwyżej rok - mówi Wadim Werchowski.

Przystąpienie Czarnogóry jest pierwszym rozszerzeniem NATO od 2009 roku. Wówczas do Sojuszu dołączyły dwa inne kraje bałkańskie - Albania i Chorwacja. Czarnogóra od 2010 roku ma też status kandydata do Unii Europejskiej.